þá er ég búin að prófa bæði brettin sem ég fékk í jólagjöf. straubrettið virkaði svona líka vel og snjóbrettið heldur betur líka. við stefán fórum í fjöllin bláu á þriðjudaginn þrettándann til að sýna "snilli" okkar... ég er enn að gjalda fyrir það... brjálaðar harðsperrur! ég veit vel að það á að teygja og svoleiðis, maður er bara e-ð svo þreyttur þegar maður er loksins kominn heim... og svo leiðast mér teygjur. en brekkurnar voru æði. 0 stiga hiti/kuldi, enginn vindur, snjórinn fínn og engar raðir í lyfturnar... framan af a.m.k. ég bætti mig á brettinu, en fór samt heldur hægt yfir. engar alvarlegar dýfur þangað til í síðustu ferðinni þegar ég datt og sneri mig e-n veginn á leiðinni úr stólalyftunni... klaufinn ég. en ég fékk mér bara sæti í skafli einum og át snjó, þá batnaði mér fljótt. get ekki beðið eftir að losna við sperrurnar svo ég komist aftur í fjöllin!
svo er hún ágústa mín komin heim frá skrýtna skotlandi, og hana hitti ég í gær. mikið er ég búin að sakna hennar! og mikið er skrítið sumt fólkið sem hún umgekkst þarna úti... segi ekki meir. en vinirnir komu í heimsókn í gær, ágústu til heiðurs... við skoðuðum myndir, pöntuðum pizzu og spiluðum fússball. ég held ennþá titlinum meistari fússball... aldrei í hættu... úje.
svo er hún ágústa mín komin heim frá skrýtna skotlandi, og hana hitti ég í gær. mikið er ég búin að sakna hennar! og mikið er skrítið sumt fólkið sem hún umgekkst þarna úti... segi ekki meir. en vinirnir komu í heimsókn í gær, ágústu til heiðurs... við skoðuðum myndir, pöntuðum pizzu og spiluðum fússball. ég held ennþá titlinum meistari fússball... aldrei í hættu... úje.

